หลายๆคนอาจจะวาดฝันไว้ระหว่างทำงาน ว่าถ้าวันนึงขายเกมได้เงินเยอะๆเมื่อไหร่จะเอาเงินไปทำอะไรดี ฮึ้ยยย! แค่คิดก็สนุกแล้ว จะไปเที่ยว จะซื้อเครื่องเกมกับเกมเยอะๆ จะถอยคอมใหม่ … ฯลฯ

สำหรับผม มันมีสถานที่นึงที่ผมอยากจะเข้าไปโลดแล่นมาก มันคือนี่ Villa Market

เคยเล่นเกม ที่มีสถานที่ๆสามารถเห็นได้ไม่ยากตั้งแต่เริ่มแต่ข้างในโหดมากจนผู้เล่นต้องกดถอยออกมาเองมั้ยครับ ห้องใต้ดินมืดในปราสาทโลกแรกนั้นของ FF5 ที่มีหีบอยู่ หรือ Glast Heim ที่อยู่ข้างเกฟเฟนนิดเดียวเองแต่ลงบันไดไปก้าวเดียวแทบกดวิงไม่ทัน หรือการที่ Monster Hunter World เอามังกรบ้าพลังมาใส่หน้าเราตั้งแต่แรก แต่เราหลบหนีออกมาอย่างหวุดหวิดหรือการที่เจอมังกรโหดในป่าด่านแรกแต่เกมบอกว่ายังสู้ไม่ได้หรอก ให้ย่องหลบๆไป!

ผมเป็นคนที่ชอบ secret ของเกมต่างๆมาก แล้วก็ชอบ trope นี้ของเกมอยู่แล้ว (ชอบพอๆกับ trope “มีหีบนึงอยู่ที่หมู่บ้านเริ่มต้นแต่ไปเอาไม่ได้ พอใกล้จะ end game แล้วแวะกลับมาเล่นๆเพิ่งนึกได้ว่ามี ability ที่ทำให้ขึ้นไปเอาได้แล้ว エモい!) มันเป็นความรู้สึกของผมกับ Villa Market ไม่มีผิด

มันเป็นห้างที่อยู่ในหลืบของเมเจอร์รัชโยธิน ซึ่งผมเดินผ่านทุกวัน แต่มันอยู่ลึกมาก ถ้าไม่ตั้งใจเข้าไปอีกหน่อยก็อาจจะไม่เจอ ตำแหน่งที่ตั้งมุมๆแบบนี้ (เหมือนข้างหลังไม่น่าจะมีที่พอ) แต่เข้าไปแล้วเจอแต่ไอเทม Rarity 8 มันช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ

ตอนแรกที่ผมรู้จักที่นี่ ผมมาเล่นเกมที่เมเจอร์รัชโยธินหลายรอบแล้วแต่ไม่เคยรู้ว่ามันมี Villa Market ด้วยจนกระทั่งแม่พาเดินเข้าไป ความรู้สึกคล้ายๆตอนที่เจอดันเจี้ยน Labyrinth บาโฟครั้งแรกที่เดินตามผู้เล่นอื่นเข้าป่าไปจนค้นพบทางเข้าลับ จากป่าที่ดูรกร้างเริ่มเห็นเหล่านักผจญภัยออกันอยู่บริเวณหน้าผาที่เหมือนจะไม่มีอะไร มันแบบ โอออออ!

สำหรับใครที่ไม่รู้ ใน Villa Market นี้มันไม่เหมือน Tops หรือ Big C ตรงที่ว่าของข้างในมันมีของ import! วางปนอยู่กับของผลิตในประเทศแบบไม่ได้แบ่งโซน แบ่งตามประเภทปกติ แล้วของ import แน่นอนว่าราคาอยู่ในเลข 3 หลักแทบทั้งหมด

ครั้งแรกที่ผมไปยืนอยู่หน้าชั้นวางของ มันรู้สึกเหมือนการที่เราไปหมู่บ้านใหม่ แล้วเจอไอเทมแพงๆที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เมื่อดูหน้าต่างว่าใส่คลาสไหนได้บ้าง กลับกลายเป็นว่า “ไม่มี”! มันคือไอเทมสำหรับคลาสในอนาคตของเกมที่เราจะได้แน่ๆเลย! ถึงซื้อไม่ได้แต่ก็ hype!

เกลือหิมาลัย สีชมพูสดใสมันจะรสชาติยังไงกันนะ คนอร์ซุปก้อนฝรั่งที่ราคา 80 บาทมันจะรสต่างจากคนอร์ 20 บาทขนาดไหน เมล็ดคีนัวร์ที่หุงกินแทนข้าวได้แต่ +โปรตีน ด้วยซึ่งราคาน่าจะตกจานละ 100 บาทถึงอิ่ม ชีสหลากชนิดหลากสีสันที่อยากจะเอามาลองกินเทียบกันนิดเดียวแต่ไม่อยากกินทั้งก้อน โดริโทสฝรั่งที่ขายพร้อมกับขวดน้ำจิ้มนาโชส์ แฮมที่วางเรียงกันเป็น 10 ชนิดไม่รู้หมักอะไรต่างกันบ้าง น้ำเกรวี่ผงซุปผงขั้นเทพ consumable ที่ใช้ทีเดียวหมดแต่ดันซองละ 50 บาทมันช่างรู้สึกอึกอักเหมือนตอนกะจะใช้ elixir จริงๆ หรือเมเปิ้ลไซรัปที่ราคาขวดละ 600 บาท! เอามาราดแพนเค้กจะรสชาติเป็นยังไงกัน (เพื่อเป็นข้อมูล เมเปิ้ลไซรัป Imperial ของไทย รวมถึงยี่ห้ออื่นๆทั้งหมดที่ราคาไม่ถึง 100 บาทนั่นเป็น “น้ำเชื่อมกลิ่นเมเปิ้ล” ไม่ใช่น้ำหวานสกัดจากต้นเมเปิ้ล)

เอาเป็นว่าถ้าขายเกมได้รวยๆเมื่อไหร่ผมจะมาลงดัน Villa Market ก่อนเลย จะมาไล่ซื้อ import counterpart ของของที่ผมเคยกินแล้วไล่ชิมไปเรื่อยๆ แค่คิดก็มันส์แล้ว ฮึ้ยยยย